Extravert en toch hoogsensitief?

Lize is 8 jaar. In de klas is ze altijd vrolijk aanwezig. Ze maakt gemakkelijk vriendjes, houdt ervan in groepjes te werken en bij een vraag van de juf steekt ze enthousiast haar vinger op.
De juf ziet dan ook geen enkel probleem in de klas of op de speelplaats. Lize lijkt alles met gemak aan te kunnen: ze is sociaal, leergierig en vol zelfvertrouwen.
Dat is wat de ouders bij een oudercontact te horen krijgen.
Maar thuis barst Lize regelmatig in tranen uit. Ze kan dan niet goed uitleggen waarom ze zo moe of verdrietig is.
Ze kan zomaar boos worden om iets kleins. Haar ouders begrijpen niet hoe hun vrolijke, extraverte dochter in de klas zo flink overkomt, maar thuis ineens helemaal op kan zijn.
Dit voorbeeld toont aan hoe verwarrend het kan zijn.
Lize past niet in het “typische HSP-plaatje”. Haar hoogsensitiviteit wordt niet meteen herkend. Lize zoekt nieuwe prikkels op, maar tegelijk geraakt ze sneller uitgeput en heeft ze veel behoefte aan rust en emotionele veiligheid.
Ja, bij extraverte hoogsensitieve kinderen ontstaat vaak verwarring.
Veel mensen denken bij een HSK (lees: hoogsensitief kind) meteen aan een stil, teruggetrokken en verlegen kind dat zich snel terugtrekt uit drukte, de prikkelvermijder.
De extraverte HSK’s tonen een ander beeld. Zij zijn meestal vrolijk en sociaal en zoeken graag contact en nieuwe ervaringen op. Juist omdat ze zo open en aanwezig zijn, valt hun gevoeligheid minder snel op of wordt ze soms zelfs niet serieus genomen.
Toch hebben extraverte HSK’s dezelfde diepgaande verwerking van prikkels en emoties als introverte hoogsensitieve kinderen.
Het verschil is dat ze dit combineren met een grote behoefte aan contact en nieuwe ervaringen.
En dat maakt het des te belastender voor het hoogsensitieve brein.
In recentere studies spreekt men ook wel van HSS: high sensation seeker of de prikkelzoeker. 30% van de hoogsensitieve personen zou een HSS zijn. Daarvan zijn er 40% ook extravert.
En dat maakt het meteen ook extra moeilijk om als hoogsensitef herkend te worden.
(bron: Prikkels bijten niet – Saskia Klaaysen)

Tips voor ouders en leerkrachten

• Nood aan zowel prikkels als ontlading
Zie dat het kind zowel behoefte heeft aan gezelligheid en nieuwe ervaringen, als aan momenten van stilte en herstel. Plan bewust rustmomenten in, ook na een leuke activiteit, ook al lijkt het kind op het eerste zicht daar geen behoefte aan te hebben.

• Emoties
Geef woorden aan wat je kind voelt. Bijvoorbeeld: “Ik zie dat je vandaag heel druk hebt gespeeld én dat je nu moe en verdrietig bent. Dat kan allebei tegelijk.”

• Veilige uitlaatkleppen
Help om spanning kwijt te raken, zoals tekenen, muziek beluisteren of buiten bewegen.

• Teveel is teveel
Extraverte HSP-kinderen willen graag overal aan meedoen. Help hen kiezen en dat “nee” ook oké is.

• Communiceer
Bespreek met de leerkracht dat een kind dat in de klas zo sociaal en energiek is, thuis juist moe kan zijn. Zo kan er meer begrip komen voor beide kanten van het kind.